Hicretin 2. yılında (m. 624) cereyan eden Bedir Gazvesi, müslümanların müşriklere karşı kazandığı ilk büyük zaferdir. Bu savaşta on dört müslüman şehid düşmüştür: altısı muhâcir (Ubeyde b. el-Hâris, Umeyr b. Ebî Vakkâs, Zü'ş-şimâleyn Umeyr b. Abdiamr, Âkıl b. Bükeyr, Mihca' ve Safvân b. Beyzâ), sekizi ensardandır (Sa'd b. Hayseme, Mübeşşir b. Abdülmünzir, Hârise b. Sürâka, Râfi' b. Mu'allâ, Umeyr b. Hümâm, Yezîd b. Hâris, Muavviz b. Hâris ve Avf b. Hâris). Rivayete göre ilk şehid Umeyr b. Hümâm, en genç şehid ise Umeyr b. Ebî Vakkâs'tır. Hz. Peygamber şehitlerin namazını kıldırıp onları savaş meydanının batısında defnettirmiştir. Bedir, Medine'nin yaklaşık 130-160 km güneybatısında, Kızıldeniz sahiline 30 km mesafededir. Şehitlik bugün duvarla çevrilidir; girişindeki âbidede şehidlerin isimleri yazılıdır. Bedir Ehli'nin günahlarının bağışlandığı müjdesine nâil olduğu nakledilir.
Ziyaret Adabı
Bedir Ehli'nin yüksek mertebesini hatırlayarak edeple yaklaşılır; selâm verilir, Fâtiha ve dualar okunur. Şehidlere hürmeten yüksek sesten ve ölçüsüz davranışlardan kaçınılır. Kabristanın iç bölümüne erişim zaman zaman kısıtlı olabilir; yerel düzenlemelere uyulur.