Sultânü'l-ulemâ Bahâeddin Veled (546-628 / 1151-1231), Mevlânâ Celâleddîn-i Rûmî'nin babası; Belhli büyük âlim ve mutasavvıftır. Belh'in tanınmış Hatîbîler ailesinden Hüseyin Hatîbî'nin oğludur; 'âlimlerin sultanı' unvanıyla anıldı. Kelâm ehli ve Harizmşah çevresiyle yaşadığı gerilim ile yaklaşan Moğol tehlikesi üzerine ailesiyle Belh'ten ayrılıp Bağdat, Hicaz ve Anadolu güzergâhında uzun bir hicret yaptı; Larende'den (Karaman) sonra Selçuklu Sultanı Alâeddin Keykubad'ın daveti üzerine 1228'de Konya'ya yerleşti ve burada ders, vaaz ve irşadla meşgul oldu. Vaaz ve mârifetlerini içeren Maârif adlı Farsça eseri, oğlu Mevlânâ'nın düşüncesinin ana kaynaklarındandır. Eflâkî ve Sipehsâlâr'ın aktardığı Mevlevî silsilesinde tarikatın Mevlânâ'dan önceki halkasıdır; oğlunu ilk yetiştiren de odur. 18 Rebîülâhir 628'de (23 Şubat 1231) Konya'da vefat etti; Alâeddin Keykubad'ın tahsis ettiği gül bahçesine defnedildi. Bu makam bugünkü Mevlânâ Türbesi'dir (Mevlânâ Dergâhı/Müzesi): 1273'te vefat eden Mevlânâ, vasiyeti üzerine babasının yanına defnedilmiş, türbe bu kabirlerin üzerine yükselmiştir. Sandukası türbede oğlununkinin yanındadır.