el-Hasan el-Yûsî (d. 1040/1631, Orta Atlas'ta yukarı Melviyye/Moulouya vadisinde bir köy – ö. 15 Zilhicce 1102/9 Eylül 1691), Sanhâce Berberîlerinin Âyt Yûsî koluna mensuptur; "Yûsî" nisbesi atası Yûsuf'tan gelir. TDV'ye göre XVII. yüzyıl Fas'ının en büyük âlimi olup tasavvuf, şiir, dil, mantık, kelâm ve fıkıhta otoritedir. Sûfî bağı Şâzeliyye'dir (önce İbn Nâsır ed-Der'î'nin Nâsıriyye kolu, sonra Cezûliyye tesiri); Sultan Mevlây İsmâil'i uyaran "Berâetü'l-Yûsî" mektubuyla meşhurdur. Hac dönüşü 1102/1691'de vefat etmiş, Sefrou (Safrû) yakınında adına cami ve türbe yapılmıştır. Türbe için iki bağımsız sayısal koordinat kaynağı bulunamadığından koordinat null bırakılmıştır (tasvirî konum: Fez güneyinde Sefrou yakını, yerleşim köyü Temzîzet/Tamazzarite). Kabir yerinde ihtilaf yoktur. (Kaynak: TDV İslâm Ansiklopedisi "Yûsî", Tuncay Başoğlu; en.wikipedia "Al-Hasan al-Yusi".)
Kaynaklar
- TDV İslâm Ansiklopedisi (DİA) · “Yûsî” maddesi
Her kayıt kaynaklıdır (Kaynak Zorunluluğu).
