Hârizmli mutasavvıf şair; Ahmed Yesevî'nin Türkler arasındaki en meşhur halifesidir. Çocuk yaşta Kur'an öğrenimi sırasında gösterdiği edeple Yesevî'nin dikkatini çekmiş, on beş yaşında ona mürid olmuş ve menkıbe geleneğinde üçüncü halifesi sayılmıştır. İcazetle Hârizm'de irşada başlamış; devesinin çöktüğü yerde kurulan ve Bakırgan adını alan beldeye yerleşmiştir. Buğra Han'ın kızı Anber Ana ile evlenmiş; Muhammed, Mahmud ve Hubbî adlı oğulları olmuştur. Yesevî'nin hikmet geleneğini sade halk Türkçesiyle sürdüren şiirleri Orta Asya'da yüzyıllarca okunmuş, Bakırgan Kitabı adlı mecmuada toplanmıştır; kendisine Âhir Zaman Kitabı ve Hazret-i Meryem Kitabı da nispet edilir. 582 (1186) yılında vefat etti. Kabri Karakalpakistan'dadır; kesin yeri kaynaklarda ihtilaflıdır (TDV: Kongrat yakınında Akkurgan; başka kaynaklar Mo'ynoq yakınını gösterir — menkıbeye göre kabir kırk yıl Amuderya suları altında kalmıştır). Vefatından sonra hanımı Anber Ana, silsilenin sonraki halkası Zengî Ata ile evlenmiştir. (Kaynaklar: Mustafa Kara, TDV İslâm Ansiklopedisi 'Hakîm Ata'; Önal Kaya, HÜTAD 2008; Türk Edebiyatı İsimler Sözlüğü.)