Tebriz doğumlu Sühreverdî Sufisi, Şihâbeddin es-Sühreverdî'nin müridi; önce Delhi'ye (İltutmuş döneminde) sonra Bengal'e göç etti. Sanskritçe 'Sekhaşubhodayâ' eserinin kahramanı ve Celîliyye yolunun pîridir; 22.000 takalık vakfı sebebiyle dergâhı 'Baiş Hazârî Dergâhı' diye anılır. Türbesinin yeri ihtilaflıdır (Pandua'daki Bari Dergâh veya Deotala) ancak her iki aday da Hindistan Batı Bengal'in Malda ilindedir; Sylhet'li Şah Celâl'den ayrıdır. Kesin vefat yılı (623/1225 veya 642/1244) ihtilaflıdır. (Kaynak: Banglapedia; Wikipedia 'Jalaluddin Tabrizi')