Batı Sahra–Moritanya çevresinin en nüfuzlu âlim, sûfî ve direniş önderi (yaklaşık 1830, Vâlâta / bugünkü Moritanya – 1910, Tiznit / Fas). Kâdirî-Fâzıliyye tarikatının kurucusu Muhammed Fâzıl'ın oğlu, Şeyh Sa'd Bûh'un kardeşidir. Fıkıhtan tasavvufa geniş bir sahada yaklaşık üç yüz eser kaleme almış; Fes, Merakeş ve Kahire'de tanınmıştır. 1898'de Batı Sahra'da Semara'da bir ribât/şehir kurdu, 1902'de burayı ilmî ve manevî merkezi ilan etti; büyük bir kütüphane tesis etti. Fransız ve İspanyol sömürgeciliğine karşı Sahra kabilelerini birleştirdi. Kaynaklar defni konusunda iki rivayet verir: yaygın kabule göre kabri Fas'ın Tiznit şehrindedir ve ziyaretgâhtır; Semara'daki ribâtı da torunlarınca korunan bir manevî merkez olarak anılır (defin yeri konusundaki ihtilaf şeffaflıkla belirtilmiştir).