1710'da Güney Kalimantan'ın Lok Gabang köyünde doğan Muhammed Erşad el-Bencerî, Güneydoğu Asya'nın en büyük Şâfiî âlimlerinden biridir. Mekke ve Medine'de otuz yılı aşkın süre öğrenim gördükten sonra Bencer'e dönerek fıkıh eğitiminin merkezi hâline gelen bir ilim halkası kurdu. Endonezya-Malay dünyasında yüzyıllarca temel fıkıh el kitabı olarak okutulan 'Sebîlü'l-Mühtedîn' adlı eseriyle tanınır; bu eserin adı Bencermasin Ulu Camii'ne de verilmiştir. Bencer Sultanlığı'nda müftülük yaptı. 13 Ekim 1812'de vefat etti ve Astambul'a bağlı Kalampayan köyüne defnedildi; kabri 'Datu Kalampayan' adıyla Kalimantan'ın en büyük ziyaretgâhlarından biridir.