Hanzale b. Ebû Âmir Amr b. Sayfî el-Ensârî el-Evsî, Medine'nin Evs kabilesine mensup bir sahâbîdir. Babası Ebû Âmir 'er-Râhib' (rahip) lakaplı, sonradan İslâm'a düşman olmuş bir Hanîf'ti; buna karşılık Hanzale Medine'ye hicretten sonra müslüman olmuştur. Uhud Gazvesi'nden (hicrî 3 / milâdî 625) bir gün önce Abdullah b. Übey'in kızı Cemîle ile evlenmiş, gerdek gecesinin ardından Resûlullah'ın müşriklere karşı sefere çıktığını duyunca cünüplük halinde, gusül yapmaya fırsat bulamadan orduya katılmıştır. Savaşta müşrik kumandanı Ebû Süfyân'a hücum ederek onu atından düşürmüş, fakat Ebû Süfyân'ın yardım çağrısı üzerine İbn Şe'ûb diye bilinen Şeddâd b. el-Esved tarafından şehid edilmiştir; yaklaşık 24 yaşındaydı. Resûlullah onun hakkında, 'Meleklerin Hanzale'yi gök ile yer arasında, gümüş kaplardaki yağmur suyuyla yıkadığını gördüm' buyurmuş; bunun üzerine sahâbe ona 'Gasîlü'l-melâike' (meleklerin yıkadığı) lakabını vermiştir. Oğlu Abdullah b. Hanzale de tanınmış bir sahâbî olup ileride Harre Vak'ası'nda Medineliler'e önderlik etmiştir. Hanzale, Uhud şehidleriyle birlikte Uhud Şehitliği'ne defnedilmiştir.