Ebû Muhammed İzzeddin Abdülazîz b. Abdüsselâm es-Sülemî ed-Dımaşkî, 577 (1181) yılında Şam'da doğmuş büyük bir Şâfiî fakihi ve müfessirdir. Öğrencisi İbn Dakīkul'îd tarafından kendisine verilen "Sultânü'l-ulemâ" ve "Şeyhülislâm" lakaplarıyla tanınmıştır. Şam'da Emeviyye Camii'ndeki Zâviyetü'l-Gazzâliyye'de ve Azîziyye Medresesi'nde ders verdikten sonra Mısır'a geçerek kādılık yapmış, Sâlihiyye Medresesi'nde müderrislik ve Amr b. Âs Camii'nde hatiplik görevlerini üstlenmiştir. Fıkıh, usûl-i fıkıh, tefsir ve kelâm alanlarında kırka yakın eser kaleme almış, bid'atlere ve haksız yönetime karşı cesur duruşuyla tanınmıştır. 9 Cemâziyelevvel 660 (1 Nisan 1262) tarihinde Kahire'de vefat etmiş ve Karâfe Mezarlığı'na defnedilmiştir. Kaynaklar: TDV İslam Ansiklopedisi "İzzeddin b. Abdüsselâm"; English Wikipedia "Al-Izz ibn Abd al-Salam"; Wikidata.