Ebû Bekir en-Nessâc et-Tûsî (ö. 487/1094), Horasan tasavvufunun önde gelen şeyhlerindendir. Tûs'ta yaşadı; Ebü'l-Kāsım el-Gürgânî'nin (ö. 450/1058) müridi ve halifesi oldu. En tanınmış talebesi, TDV İslâm Ansiklopedisi'nin 'Ahmed el-Gazzâlî' maddesinde ilim meclislerine katıldığı kaydedilen Ahmed el-Gazzâlî'dir; akademik literatürde İmam Gazzâlî ile de görüştüğü nakledilir. Cezbe ve aşk ağırlıklı Horasan meşrebinin temsilcilerinden sayılır; bu meşrep, talebesi Ahmed el-Gazzâlî üzerinden Fars aşk tasavvufunu derinden etkilemiştir. Eflâkî'nin aktardığı Mevlevî silsilesinde Muhammed ez-Zeccâc ile Ahmed el-Gazzâlî arasındaki halkadır (TDV, 'Mevleviyye'). Kabrinin Tûs'ta olduğu kabul edilmekle birlikte yeri iki bağımsız kaynakla doğrulanamadığından haritada işaretlenmemiştir.
