Hârûnürreşîd'in oğlu, ilme ve tercüme hareketine (Beytülhikme) verdiği destekle tanınan yedinci Abbâsî halifesi. Bizans'a karşı sürdürdüğü sefer sırasında 18 Receb 218'de (9 Ağustos 833) Bedendûn (Pozantı) suyu yakınlarındaki ordugâhta vefat etti. Halifelerin kabirlerinin gizli tutulması geleneği çerçevesinde naaşı Tarsus'a getirilerek dönemin valisinin evinin bahçesine defnedildiği, zamanla bu evin yıkılıp genişleyen Tarsus Ulu Camii'nin içinde kaldığı nakledilir; makamı bugün caminin doğu bölümündedir. Bir siyasî lider olmakla birlikte İslâm ilim tarihindeki merkezî rolü sebebiyle âlim/tarihî şahsiyet olarak kaydedilmiştir. (Kaynak: TDV İslâm Ansiklopedisi 'Me'mûn'; TDV İslâm Ansiklopedisi 'Tarsus'.)