Ebû Abdillâh Muhammed b. Yûsuf es-Senûsî et-Tilimsânî (d. 830-838/1426-1434 civarı, Tlemcen Zeyyânî Krallığı – ö. 18 Cemâziyelâhir 895/9 Mayıs 1490), Eş'arî kelâmcısı, Mâlikî fakihi ve sûfîdir. NOT: Senûsiyye tarikatı kurucusu Muhammed b. Ali es-Senûsî'den (ö. 1859) yaklaşık dört asır önce yaşamış farklı bir şahsiyettir. Eş'arî kelâmını akîdeyi naklî temelli aklî delillerle yeniden işlemesiyle tanınır; el-Akîdetü's-suğrâ olarak da bilinen ünlü Ümmü'l-berâhîn ("deliller anası") eseri Kuzey ve Batı Afrika ile Güneydoğu Asya'da en çok okutulan akîde metinlerinden olup pek çok şerhi yazılmıştır. 18 Cemâziyelâhir 895/1490'da Tlemcen'de vefat edip aşağı Abâd (El-Eubbad) kabristanına defnedilmiştir; bu kabristan sonradan onun adıyla anılmıştır. Kabir yeri için iki bağımsız sayısal koordinat kaynağı sağlanamadığından (Vikiveri'de P625 yok, tek kaynak OSM ve ~600 m'lik iç tutarsızlık) koordinat null bırakılmıştır. Doğum yılı (830/832/838) ve ölüm yaşı (63/57) ihtilaflıdır; Şâzelî bağı yaygın kabul edilse de kaynaklarda kesin belgeli değildir. (Kaynak: TDV İslâm Ansiklopedisi "Senûsî, Muhammed b. Yûsuf" ve "Akāidü's-Senûsî"; Encyclopaedia of Islam.)