Muhammed Vefâ (ö. 765/1363), İskenderiye'de doğan, Şâzeliyye tarikatının Vefâiyye kolunun kurucusu mutasavvıftır. Bir süre Yukarı Mısır'daki Ahmîm'de kaldıktan sonra Kahire'ye yerleşmiş, Nil üzerindeki Ravza (Manyal) bölgesinde irşad faaliyetlerini sürdürmüştür. Oğlu Ali ile birlikte geliştirdiği devir teorisi ve hâtemü'l-evliyâ anlayışıyla İbnü'l-Arabî geleneğini Şâzelî çizgisine taşımış, bu yönüyle tarikatın Şâzeliyye'den ayrıştığı en önemli noktayı oluşturmuştur. Kahire'deki Mukattam eteğinde, İmam Şâfiî türbesi civarındaki Sâdât-ı Vefâiyye türbe-camisine defnedilmiş olup burası tarikatın merkezi ve Vefâ ailesinin defin yeri olmuştur. Kaynaklar: TDV İslam Ansiklopedisi ("Ali Vefâ eş-Şâzelî", "Vefâiyye"), Richard McGregor, Sanctity and Mysticism in Medieval Egypt: The Wafā' Sufi Order and the Legacy of Ibn 'Arabī (SUNY Press, 2004).