Giriş

Şehir

Edirne Evliyaları ve Türbeleri

6 kaynaklı kayıt · 3 doğrulanmış konum

Atlasta Edirne için 6 kayıt bulunuyor. Her kaydın kaynağı ve inceleme durumu kendi sayfasında yazar. Dağılım: 6 Evliyâ.

Edirne haritası

Edirne kayıtları

Evliyâ

Saçlı İbrahim Efendi

Şeyh

Celvetî tarikatı şeyhi; Aziz Mahmud Hüdâyî'nin halifelerinden olup Balkanlar'da Celvetiyye'nin yayılmasında öncü rol oynamıştır. Bir süre Selimiye Camii'nde vazife görmüş, 1070/1659'da Edirne'de vefat etmiştir. Dizdârzâde Ahmed Efendi (Şadırvanlı) Tekkesi'nde defnedilmiş; tekke yıkılmış, mezarı yol çalışmaları sırasında nakledilerek bugün Kıyık Caddesi üzerinde korunmaktadır. (Kaynak: Sarıcazâde Râmiz 'Esâmî-yi Hânkâh-ı Edrene'/Şimşek 2008; Türk Edebiyatı İsimler Sözlüğü teis.yesevi.edu.tr)

EdirneVefât 1070 h.İncele
Evliyâ

Şücâeddîn-i Karamânî

Şeyh

Aksaraylı âlim ve sûfî; Somuncu Baba (Şeyh Hâmid-i Velî) halifelerinden olup zâhirî ve bâtınî ilimleri ondan almıştır. Çelebi Sultan Mehmed ve II. Murad devirlerinde yaşamış, II. Murad'ın emriyle kendisi için Edirne'de bir tekke yaptırılmıştır. Edirne'de vefat ederek Debbâğlar (Kaleiçi) semtindeki cami-tekkesinin yerine defnedilmiş; bugün tekkeden minare ve şeyhin türbesi kalmıştır. (Kaynak: TDV İslâm Ansiklopedisi 'Somuncu Baba'; Sarıcazâde Râmiz mesnevisi/Şimşek 2008)

Edirneİncele
Evliyâ

Enîs Receb Dede

Dede

Edirne'de doğan Mevlevî şeyhi ve mutasavvıf şair (mahlası Enîs). Üstadı Neşâtî Ahmed Dede'nin 1085/1674'teki vefatı üzerine Edirne Muradiye Mevlevîhânesi şeyhliğine getirilmiş ve yaklaşık altmış yıl bu makamda kalarak Mevlevîler'in en etkili şeyhlerinden biri olmuştur; 1147/1734 dolaylarında vefat etmiştir. Muradiye Camii haziresinde Neşâtî ve Ali Eşref Dede ile birlikte medfundur. (Kaynak: TDV İslâm Ansiklopedisi 'Enîs Receb Dede' ve 'Murâdiye Külliyesi-Edirne'; Türk Edebiyatı İsimler Sözlüğü)

EdirneVefât 1147 h.İncele
Evliyâ

Neşâtî Ahmed Dede

Dede

Mevlevî şeyhi ve divan şairi; Sebk-i Hindî 'nin önde gelen temsilcilerinden. XVII. yüzyılın başlarında Edirne'de doğdu; asıl adı Ahmed'dir. Gençliğinden itibaren çeşitli ilimleri okudu ve Gelibolu Mevlevîhânesi şeyhi Ağazâde Mehmed Dede 'nin yanında büyük istifade sağladı. 1081 (1670) yılında Edirne Mevlevîhânesi şeyhi oldu; bu görevde dört yıl kaldı ve tekkeyi tamir ettirdi. 1085 (1674) yılında Edirne'de vefat etti. Tesir Halkası — Vefatı üzerine Nâbî, Nazîm ve Fasîh Ahmed Dede gibi tanınmış şairler mersiyeler yazmıştır; bu, devrindeki edebî itibarının ölçüsüdür. Şairliği ve Tasavvufî Çizgisi — Sebk-i Hindî üslûbunun önemli bir temsilcisi olarak ince zevke hitap eden, akıcı ve neşeli şiirler söyledi. Eserlerinin belirgin vasıfları özlü söyleyiş, titiz kelime seçimi, derin sanat ve zarif üslûptur. Eserleri — 1. Dîvan. Yirmi yedi kaside, 137 gazel ve başka nazım şekillerini içerir. 2. Hilye-i Enbiyâ. 187 beyitlik manzum peygamberler tarihidir. 3. Edirne Şehrengizi. 144 beyitlik şehir manzumesidir. 4. Şerh-i Müşkilât-ı Örfî. İranlı şair Örfî üzerine bir şerhtir. 5. Tuhfetü'l-uşşâk (1662). Farsça tasavvufî bir şerhtir. Ayrıca çeşitli mektupları ve nazîreleri vardır. Türbesi ve Külliyesi — Edirne'de Murâdiye Camii'ne defnedilmiştir.

EdirneVefât 1085 h.İncele
Evliyâ

Fahreddîn-i Acemî

Hazretleri

İlk Osmanlı şeyhülislâmlarından; otuz yılı aşkın süre Edirne müftülüğü yapmış âlim. Hayatının ilk dönemine dair bilgiler kaynaklarda yer almaz. İlk tahsilini İran'da Seyyid Şerîf el-Cürcânî 'nin yanında tamamladı. Osmanlı ülkesine geldikten sonra Bursa'da Burhâneddin Haydar Herevî'den hadis okudu ve icâzet aldı. Sultaniye Medresesi'nde Mehmed Şah Fenârî'nin yanında muîdlik yaptı; ardından çeşitli medreselerde ders verdi. 834 (1430) yılında II. Murad tarafından günlük otuz akçe ile Edirne müftülüğüne tayin edildi. Bu görevi otuz yılı aşkın bir süre, Fâtih Sultan Mehmed devrinde de sürdürdü. Hurûfîler meselesindeki rolü kaynakta şöyle anlatılır: Vezîriâzam Mahmud Paşa'nın tertibiyle onların görüşlerini gizlice dinlemiş, ardından padişahın huzurunda alenen reddiyede bulunmuş ve verdiği fetva onların yakılarak idam edilmeleriyle sonuçlanmıştır. 865 (1460-61) yılında vefat ettiği kaydedilir; kaynak bu tarihi soru işaretiyle verir. Tesir Halkası — Hadis rivayet icâzetleri bulunuyordu ve çok sayıda âlim yetiştirdi; Edirne'deki uzun müftülüğü boyunca devrin ilmî hayatının merkezinde yer aldı. Türbesi ve Külliyesi — Edirne'de Üç Şerefeli Camii yakınında bulunan medresesi sonradan yıktırılmış ve yerine başka bir yapı yapılmıştır. Kendisi Dârülhadis Camii'ne defnedilmiştir.

EdirneVefât 865 h.İncele
Evliyâ

Hasan Sezâî-yi Gülşenî

Hazretleri

Halvetî-Gülşenî şeyhi ve divan şairi; tarikatın Edirne merkezli Sezâiyye kolunun pîri. 1080 (1669) yılında Mora'nın kuzeydoğusundaki Gördüs (Korintos) kasabasında doğdu. Asıl adı Hasan'dır; Sezâî mahlasının, rivayete göre, Niyâzî-i Mısrî tarafından verildiği söylenir. Babasının adı Ali, dedesinin adı Kurtbeyzâde Hasan'dır. 1098'de (1687) Mora'nın Venedik işgaline uğraması üzerine deniz yoluyla İstanbul'a, oradan Edirne'ye geçti. Edirne'de, akrabası olan süvari muhasebecisi Ali Bey'in yardımıyla mukabele kaleminde çalıştı. Âşık Mûsâ Tekkesi'nde Şeyh Mehmed Sırrî Efendi'ye intisap ederek Halvetî-Gülşenî yoluna girdi. Sırrî Efendi'nin vefatından sonra seyr ü sülûkünü Lâ'lî Mehmed Fenâî Efendi'nin yanında tamamladı ve hilâfet aldı. Ayrıca Mısır'da Gülşenî Tekkesi şeyhi İbrâhim Çelebi'den bir icâzetnâme aldı. 17 Ramazan 1151'de (29 Aralık 1738) Edirne'de vefat etti ve kendi tekkesine defnedildi. Tesir Halkası — Halvetî-Gülşenî tarikatının ona nisbet edilen Sezâiyye kolu, başta Edirne ve çevresi olmak üzere yayılmış ve asıl kuvvetini bu bölgede bulmuştur. Şairliği ve Tasavvufî Çizgisi — Sezâî, tasavvufî muhtevayı divan şiirinin kalıpları içinde işleyen şairlerdendir; hacimli divanı bu verimliliğin delilidir. Tasavvufî çizgisi Halvetiyye'nin Gülşenî kolundan gelir ve Niyâzî-i Mısrî ile kurulan bağ hem mahlas rivayetinde hem de onun bir gazeline yazdığı şerhte görünür. Eserleri — 1. Dîvan. 396 gazel, beş kaside, on iki murabba ve başka nazım şekillerinden oluşan hacimli bir mecmuadır. Bulak'ta (1250, 1256) ve İstanbul'da (1276) basılmış; Latin harfleriyle neşrini Şahver Çelikoğlu hazırlamıştır (1985). 2. Mektûbât-ı Sezâî. Oğluna, damatlarına, müridlerine ve devlet görevlilerine yazdığı mektuplardır; İstanbul'da basılmış (1289), günümüz Türkçesiyle neşrini Cezair Yarar hazırlamıştır (2001). 3. Şerh-i Gazel-i Niyâzî-i Mısrî. Niyâzî-i Mısrî'nin meşhur bir gazeline yazdığı şerhtir (İstanbul 1276). Türbesi ve Külliyesi — Kabrinin üzerine sonradan kâgir ve kubbeli bir türbe yapılmıştır.

EdirneVefât 1151 h.İncele

Yakın şehirler