Mevlevî şeyhi ve divan şairi; Sebk-i Hindî'nin önde gelen temsilcilerinden.
XVII. yüzyılın başlarında Edirne'de doğdu; asıl adı Ahmed'dir. Gençliğinden itibaren çeşitli ilimleri okudu ve Gelibolu Mevlevîhânesi şeyhi Ağazâde Mehmed Dede'nin yanında büyük istifade sağladı.
1081 (1670) yılında Edirne Mevlevîhânesi şeyhi oldu; bu görevde dört yıl kaldı ve tekkeyi tamir ettirdi.
1085 (1674) yılında Edirne'de vefat etti.
Tesir Halkası — Vefatı üzerine Nâbî, Nazîm ve Fasîh Ahmed Dede gibi tanınmış şairler mersiyeler yazmıştır; bu, devrindeki edebî itibarının ölçüsüdür.
Şairliği ve Tasavvufî Çizgisi — Sebk-i Hindî üslûbunun önemli bir temsilcisi olarak ince zevke hitap eden, akıcı ve neşeli şiirler söyledi. Eserlerinin belirgin vasıfları özlü söyleyiş, titiz kelime seçimi, derin sanat ve zarif üslûptur.
Eserleri — 1. Dîvan. Yirmi yedi kaside, 137 gazel ve başka nazım şekillerini içerir. 2. Hilye-i Enbiyâ. 187 beyitlik manzum peygamberler tarihidir. 3. Edirne Şehrengizi. 144 beyitlik şehir manzumesidir. 4. Şerh-i Müşkilât-ı Örfî. İranlı şair Örfî üzerine bir şerhtir. 5. Tuhfetü'l-uşşâk (1662). Farsça tasavvufî bir şerhtir. Ayrıca çeşitli mektupları ve nazîreleri vardır.
Türbesi ve Külliyesi — Edirne'de Murâdiye Camii'ne defnedilmiştir.
Kaynaklar
- Türk Edebiyatı İsimler Sözlüğü (TEİS)
- TDV İslâm Ansiklopedisi (DİA) — Bayram Ali Kaya · c. 33, s. 18-19, “NEŞÂTΔ maddesi
Bu kaydın kaynakları aşağıdadır (Kaynak Zorunluluğu).
Bu kayıtta bir hata mı gördünüz? Kaynağıyla düzeltme önerin
Kalıcı kimlik: EA-Z-000788 · bu adres kaydın adı değişse de aynı kayda gider; atıfta bunu kullanın.