Abdürrahîm Tırsî

Abdürrahîm Tırsî, İznik yakınlarındaki Tirse köyünde yetişen ve hicrî 927 (miladî 1520) yılının Şubat ayında İznik'te vefat eden bir Osmanlı velîsi ve mutasavvıf şâiridir. Babası, köyde imamlık yapan Bâyezîd Fakih'tir. Manevî terbiyesini büyük velî Eşrefoğlu Rûmî'nin yanında aldı; daha sonra Eşrefoğlu Rûmî'nin kızı Züleyhâ Hâtun ile evlenerek onun damadı oldu. Yerine, oğlu Pîr Hamdi Efendi geçmiştir. Şiirlerini hece vezniyle ve sade bir dille yazdığı, bir dîvânının bulunduğu fakat bu dîvânın ele geçmediği belirtilir; ilâhîlerinin Kâdirî dergâhlarında okunduğu nakledilir. Kaynaklarda nakledildiğine göre, kendisiyle ilgili çeşitli menkıbeler anlatılır: bir defasında karşılaştığı bir zatın Hızır olduğunu sonradan anlaması, ormanda ağaç keserken az miktardaki çorbanın birçok tabağa yetmesi, yörük kılığındaki melekler tarafından kendisine yemek gönderilmesi ve kabre kırk gün gelen bir köpeğin kırk birinci gün gözlerinin açılması gibi haller bunlar arasındadır. Bu anlatılar, ona bağlı kaynaklarda manevî mertebesine işaret eden menkıbeler olarak aktarılır. Vefatından sonra hocası Eşrefoğlu Rûmî'nin yanına, İznik'e defnedildi.