Medyeniyye tarikatının Sebtiyye kolunu kuran şeyh ve âlim; Merakeş'in yedi velisinden biri.
Tam adı Ebü'l-Abbâs Ahmed b. Ca'fer el-Hazrecî es-Sebtî'dir; Ensar'ın Hazrec kabilesine mensuptur.
524 (1130) yılında Fas'ın Sebte şehrinde doğdu. On yaşında babasını kaybetti. Şeyh Ebû Abdullah el-Fehhâr'dan Kur'an hıfzı, Arap dili ve tasavvuf terbiyesi aldı.
540 (1145-1146) yılında Merakeş'e gitti ve Igilliz dağında kırk yıla yakın ikâmet ederek çeşitli âlimlerden faydalandı.
Öğretisinin merkezinde cömertlik vardır: emanetin göklere, yere ve dağlara arzedildiğini bildiren âyetteki emaneti rızık olarak anlar ve ihtiyaç sahiplerine yardımın vâcip olduğunu öğretirdi.
601 yılı 3 Cemâziyelâhir'inde (26 Ocak 1205) Merakeş'te vefat etti.
Tesir Halkası — Medyeniyye içinde kurduğu Sebtiyye şubesi, halifesi İbnü'l-Hakîm vasıtasıyla devam etti. Muvahhid sultanı Ebû Yûsuf el-Mansûr 580 (1184-1185) yılında Merakeş'te onun adına bir medrese ve zâviye yaptırmıştır. Merakeş'te medfun yedi meşhur şahsiyeti (seb'atü ricâl) anlatan ziyaret geleneğinde adı bu yedi isimden biri olarak geçer.
Türbesi ve Külliyesi — Merakeş'te Tâğzut Kapısı yakınına defnedilmiştir.
Kaynaklar
- TDV İslâm Ansiklopedisi (DİA)
- TDV İslâm Ansiklopedisi (DİA) — Ahmet Özel · c. 36, s. 260-261, “SEBTÎ, Ahmed b. Ca'fer” maddesi
- TDV İslâm Ansiklopedisi (DİA) — Muhammed Rezûk · c. 29, s. 166-168, “MERAKEŞ” maddesi
Bu kaydın kaynakları aşağıdadır (Kaynak Zorunluluğu).
Bu kayıtta bir hata mı gördünüz? Kaynağıyla düzeltme önerin
Kalıcı kimlik: EA-Z-000394 · bu adres kaydın adı değişse de aynı kayda gider; atıfta bunu kullanın.