Ebû Abdillâh Muhammed el-Arabî b. Ahmed eş-Şerîf ed-Derkāvî (d. 1150/1737 civarı – ö. 22 Safer 1239/28 Ekim 1823), Fas'ın Rif bölgesinde, Benî Zervâl kabilesine mensup büyük bir sûfîdir; "Derkāvî" nisbesi atası Muhammed b. Yûsuf'un "Ebü'd-Derkā" lakabından gelir. Fez'deki Misbâhiyye medresesinde okuduktan sonra Şâzelî yoluna girmiş ve Şâzeliyye'nin XVIII. yüzyıl sonu–XIX. yüzyıl başında Fas ve Cezayir'de geniş yayılan ıslahatçı kolu Derkāviyye'yi kurmuştur. Dünyevîleşmiş tasavvufu eleştirip ilmi amelle birleştirmeyi vurgulamış; 1236/1820'de siyasî karışıklık sebebiyle hapsedilmiş, Sultan Mevlây Süleyman'ın ölümünden sonra (1238/1822) serbest bırakılmıştır. Kurduğu zâviyede, Rif dağlarında Benî Hamd ile Benî Zervâl arasındaki Bûberîh'te (Kudyetülades) medfundur. Türbe kırsal konumu sebebiyle güvenilir sayısal koordinatla tespit edilememiştir; koordinat null bırakılmıştır. (Kaynak: TDV İslâm Ansiklopedisi "Derkāvî" ve "Derkāviyye"; en.wikipedia "Muhammad al-Arabi al-Darqawi".)