Giriş

Şehir

Mardin Evliyaları ve Türbeleri

8 kaynaklı kayıt · 3 doğrulanmış konum

Atlasta Mardin için 8 kayıt bulunuyor. Her kaydın kaynağı ve inceleme durumu kendi sayfasında yazar. Dağılım: 5 Evliyâ · 2 Sahâbe · 1 Ehl-i Beyt.

Mardin haritası

Mardin kayıtları

Sahâbe

Selmân-ı Pâk (Selmân-ı Fârisî) Makamı

Makam

Bu kayıt, İslâmiyet'i kabul eden İran asıllı ilk sahâbî Selmân-ı Fârisî'nin (Selmân-ı Pâk) Mardin'in Nusaybin ilçesindeki makam türbesine bağlıdır. Makam bir defin yeri değildir: kaynağa göre zatın kabri Bağdat yakınlarındaki Selmânıpâk kasabasındadır; Remle'de ve Nusaybin'de ise birer makam türbesi bulunmaktadır. Asıl adı Mâhbe (Mâyeh) b. Bûzehmeşân'dır. Müslüman olduktan sonra kendini Selmân İbnü'l-İslâm diye tanıtmış; Selmân el-Hayr, Selmân-ı Pâk ve Selmân el-Hakîm diye de anılmıştır. Mecûsî olan babası köyünün reisi (dihkan) idi. Râmhürmüz'de doğdu, küçük yaşta ailesiyle Ceyy denilen bir köye göç etti. Âteşkedede kutsal ateşin sönmemesiyle görevliyken yeni bir din arayışına girdi ve ailesinin şiddetli muhalefetine rağmen Hıristiyanlığı benimsedi. Bu arayış onu önce Dımaşk'a, ardından Musul'a, Nusaybin 'e ve Ammûriye'ye götürdü. Ammûriye'de kendisinden bilgi aldığı bir papaz ölüm döşeğinde ona, Arap yarımadasında İbrâhim peygamberin Hanîf dini üzere gönderilecek son peygamberin pek yakında geleceğini; onun hediye kabul edip sadaka almayacağını ve kürek kemikleri arasında nübüvvet mührü bulunacağını haber verdi. Çölü geçmek için hayvanlarını vererek bir Arap tüccarının kervanına katıldı; fakat Vâdilkurâ'da köle olarak satıldı ve sonunda Benî Kurayza'dan bir yahudinin (Osman b. Eşhel) eline geçerek Medine'ye geldi. Şehri görünce papazın tarif ettiği yere ulaştığını anladı. Hz. Peygamber'in Kubâ'ya geldiğini duyunca oraya koştu; rahipten öğrendiği alâmetleri onda görünce müslüman oldu. Köleliği yüzünden Bedir ve Uhud'da bulunamadı. Resûl-i Ekrem'in tavsiyesiyle efendisiyle muhtemelen İslâmî dönemin ilk mükâtebe sözleşmesini yaptı: bedel olan 300 hurma fidanı Resûlullah'ın nezâretinde ashabın yardımıyla dikildi, beytülmâlden 40 ukıyye ödenerek âzat edildi. Hz. Peygamber onu Ebü'd-Derdâ ile kardeş ilân etti. Hendek Gazvesi'nde hendek kazılmasını teklif etti; ensar ve muhacir onu kendilerinden saymak için ihtilâfa düşünce Resûlullah “Selmân bizden, Ehl-i beyt'tendir” buyurdu. Hendek ve sonraki bütün savaşlara katıldı; Tâif'in fethinde mancınık ve debbâbe kullanılmasını tavsiye edip yapımını bizzat üstlendiği belirtilir. Zâhid bir şahsiyetti; ilme düşkünlüğü ve sünnete bağlılığıyla ashâb-ı Suffe arasında önemli bir yer edindi. Hz. Ömer'in kendisine bağladığı maaşı sadaka olarak dağıtır, hurma liflerinden ördüğü hasırları satarak geçinirdi. Irak fetihleri başlayınca Kādisiye ve Belencer savaşlarına, Medâin ve Celûlâ fetihlerine katıldı; Kûfe'nin kuruluşunda katkıda bulundu ve Hz. Ömer tarafından Medâin valisi tayin edildi. Valilikte de mütevazi yaşayışını değiştirmedi. Hz. Osman'ın hilâfetinin sonlarına doğru, kaynağa göre 35 (656) yılı sonu veya 36 (656) yılı başlarında Medâin'de vefat etti. Tesir Halkası — Rumca ve İbrânîce öğrendiği, Farsların, Romalıların, yahudi ve hıristiyanların kutsal kitaplarını okuduğu rivayet edilir; bu yüzden “sâhibü'l-kitâbeyn” diye anılmıştır. Fâtiha sûresini Farsça'ya tercüme ettiği ve Resûlullah'ın bunu menetmediği kaydedilir. Hadisleri Kütüb-i Sitte'de yer alır; Ahmed b. Hanbel el-Müsned 'de 37 rivayetine yer verir, Bakī b. Mahled'in eserinde 60 rivayetinin bulunduğu belirtilir. Kendisinden İbn Abbas, Ebû Saîd el-Hudrî, Enes b. Mâlik gibi sahâbîler ve birçok tâbiî rivayette bulunmuştur. Hz. Peygamber'in saçlarını tıraş ettiği için berberlerin pîri sayılmış, fütüvvet teşkilâtının gelişmesinde rol oynamış ve pek çok tasavvufî silsilede yer almıştır; Kâzerûniyye'nin kurucusu Kâzerûnî'nin kendisine gönderilen zekât paylarını Selmân'ın kabilesi arasında dağıttığı söylenir. Eserleri — İbn Hacer el-Askalânî, Cüz'ân min hadîsi Selmân adlı oldukça hacimli bir hadis cüzünün varlığını bildirir; Mesâʾilü'r-ruhbân adlı küçük bir risâle de ona nisbet edilir. Şiî müellifler onu âsârı ilk tasnif eden kişi sayar ve Kitâbü Hadîsi Câselîk 'in müellifi kabul eder. Türbesi ve Külliyesi — Kabri, IV. Murad tarafından yeniden yaptırılan türbesiyle Bağdat yakınlarındaki, kabrinin etrafında oluştuğu belirtilen ve bugün Selmânıpâk diye bilinen kasabadadır; Şiîler zamanla bu kabri Kerbelâ dönüşü uğranması gereken bir ziyaretgâh hâline getirmiştir. Bundan başka Remle 'de ve Mardin ilinin Nusaybin ilçesinde birer makam türbesi bulunur; bu atlas kaydı Nusaybin'dekine bağlıdır. Medine'nin kuzeyindeki Mesâcid-i Seb'a'dan biri de Ömer b. Abdülazîz'in Medine valiliği sırasında yaptırdığı sanılan Mescid-i Selmân-ı Fârisî 'dir; Seyfeddin Hüseyin b. Ebü'l-Heycâ tarafından yeniden inşa edilen yapı (577/1181) bugün de varlığını sürdürmektedir.

MardinVefât 36 h.İncele
Evliyâ

Şeyh Halil Becirmânî

Şeyh

Şeyh Halil Becirmânî (1916, Gerçüş – 8 Şubat 2002), Nakşibendî-Hâlidiyye'nin Hâlid-i Cezerî/Seyda kolundan bir şeyhtir; Şeyh Muhammed Said Seyda el-Cezerî'den 1953'te icâzet almıştır. Dargeçit'in Sümer beldesinde cami ve medrese inşa etmiş, aşiretler arası anlaşmazlıklarda arabuluculuk yapmıştır. Türbesi belde girişindedir. (Kaynak: evliyalar.net; Siirt Haberci; Haberin Kapısı)

MardinVefât 2002İncele
Evliyâ

Şeyh Abdürrezzâk el-Helelâ

Şeyh Seyyid

Şeyh Seyyid Abdürrezzâk el-Helelâ (1895, Mazıdağı – 1980, Kızıltepe), Nakşibendî-Hâlidiyye'nin Haznevî kolundan bir şeyh ve Şeyh Ahmed el-Haznevî'nin halifesidir. Ömrünün sonuna kadar Kızıltepe'de ikâmet etmiş, Helelâ silsilesini kurmuştur. Türbesi Kızıltepe'dedir. (Kaynak: evliyalar.net; Seyda Muhammed Emin el-Hayderî biyografisi)

MardinVefât 1980İncele
Evliyâ

Şeyh Kâsım el-Halvetî

Şeyh

Şeyh Kâsım el-Halvetî, Mardin merkezde (Yeni Kapı Hamamı yakını) türbe-mescidi bulunan Halvetî tarîkatına mensup bir şeyhtir. Yapım tarihi kesin bilinmemekle birlikte üslûbundan XV.–XVI. yüzyıldan sonraya tarihlenir; türbede biri Şeyh Kâsım'a, diğeri kızına ait iki sanduka vardır. Kesin vefat tarihi kaynaklarda yer almaz. (Kaynak: Mardin İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü; Kültür Portalı; ÇEKÜL)

Mardinİncele
Peygamber Ailesi

Zeynelâbidîn ve Sitti Zeynep

Seyyid

Nusaybin'deki Zeynel Abidin Camii ve Külliyesi içinde, biri Molla Zeynelâbidîn diğeri kız kardeşi Sitti Zeynep'e ait iki türbe bulunur; her ikisi de Hz. Hüseyin soyundan Peygamber ailesi mensubu kabul edilir. Türbe kapısındaki kitâbeye göre yapı H.553/1159 (Zengî dönemi) tarihlidir ve UNESCO geçici listesindedir. Bu zatın İmam Ali Zeynelâbidîn es-Seccâd'dan farklı, soy-nispetiyle anılan bir şahsiyet olduğu kaydedilir. (Kaynak: Mardin İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü; Kültür Envanteri; Kültür Portalı)

Mardinİncele
Sahâbe

Şeyh Çabuk (Abdullah b. Üneys el-Cühenî olarak anılır)

radıyallâhu anh

Mardin'de Şeyh Çabuk adıyla ziyaret edilen makam, sahâbî Ebû Yahyâ Abdullah b. Üneys el-Cühenî 'ye nisbet edilir. Aşağıdaki hayat kaydı bu sahâbîye aittir. 🔴 Kaynak bu özdeşleştirmeyi doğrulamaz. Okunan TDV maddesinde ne Şeyh Çabuk adı ne de Mardin geçer. Nisbet yerel bir kabuldür; atlas onu yerel kabul olarak kaydeder, kaynağın verdiği bir kayıt gibi sunmaz (ilke 6). Abdullah b. Üneys, Hz. Peygamber tarafından tek başına seriyye olarak görevlendirilmiş ve cennetle müjdelenmiş bir sahâbîdir. Hz. Peygamber onu, Medine üzerine yürümek için adam toplamakla meşgul olan Hâlid b. Süfyân'ı ortadan kaldırmak üzere tek başına görevlendirdi. Abdullah, Urene vadisinde Hâlid'i bulup öldürdü; Hz. Peygamber ona hâtıra olarak bir asâ verdi. Uhud'a ve sonraki savaşlara katıldı; Mısır'ın fethinde ve Afrika savaşlarında bulundu. Ashâb-ı Suffe 'den sayılmıştır. Çeşitli hadisler rivayet etmiştir; kendisinden Câbir b. Abdullah ile çocukları Atıyye, Amr, Damre ve Abdullah hadis rivayet etmiştir. 54 (674) yılında vefat etti; bazı rivayetlerde 80 (699) tarihi verilir.

Mardinİncele
Evliyâ

Şeyh Hâmid Mardînî (Şâh-ı Mardin)

kuddise sirruh

Siirt'te doğan, ömrünün son kırk yılını Mardin'de geçirdiği için 'Şâh-ı Mardin' diye anılan Nakşibendî-Hâlidî şeyhidir. Mevlânâ Hâlid-i Bağdâdî'nin halifesi Şeyh Hâlid-i Cezerî'den hilâfet aldı; Mardin'de geniş bir irşad faaliyeti yürüttü ve 'Hâmidîler' ailesinin atası oldu. Türbesi Mardin'in doğusunda, Midyat yolu girişindedir.

MardinVefât 1882İncele
Evliyâ

Sultan Şeyhmus (Mûsâ bin Mâhîn el-Mardînî ez-Zûlî)

kuddise sirruh

Mardin'in en meşhur velîsidir; halk arasında 'Sultan Şeyhmus' olarak anılır. Abdülkâdir-i Geylânî'nin talebesi olup Kâdiriyye yolundandır. Mazıdağı yöresinde (Atlıca/Yüce-Sultanköy) yaşadı ve XII. yüzyılda Mardin'de vefat etti; türbesi Mardin-Diyarbakır yolu üzerindeki Yüce (Sultan) köyünde olup Mardin'in en çok ziyaret edilen makamlarındandır.

MardinVefât 1164İncele

Yakın şehirler