Abdullah b. Ca'fer b. Ebî Tâlib el-Hâşimî, Mûte şehidi Ca'fer-i Tayyâr ile Esmâ bint Umeys'in oğlu ve Hz. Ali'nin yeğenidir. Hicret sırasında Habeşistan'da doğmuş, küçük yaşta Medine'ye getirilmiş; Hz. Peygamber'i görüp ona arkadaşlık eden son Hâşimî sahâbî olduğu rivayet edilir. Hz. Ali ve Hz. Fâtıma'nın kızı, Resûlullah'ın torunu Zeyneb bint Ali ile evlenmiştir; çocukları arasında Ali, Avn, Abbas ve Ümmü Külsûm vardır. Zeyneb, kardeşi Hüseyin'in izniyle Kerbelâ'ya gitmiştir. Hz. Ali'nin yanında Cemel ve Sıffîn savaşlarına katıldı. Çağının en cömert Arabı sayılan Abdullah, 'Bahrü'l-Cûd' (cömertlik denizi) diye anılır; eli açıklığı dillere destan olmuştur. Tercih edilen görüşe göre 80 (699-700) yılında Medine'de vefat etti (84, 85, 86, 90 rivayetleri de vardır). Medine valisi Ebân b. Osman cenazesinde bulunmuş, onu Bakî'ye defnedinceye kadar ayrılmamıştır. Cennetü'l-Bakî'ye, Akîl b. Ebî Tâlib ve Ebû Süfyan b. Hâris'in kabirleri yakınına defnedilmiştir. Defin yeri (Medine/Bakî) ihtilafsızdır.