İmam Mâlik b. Enes el-Asbahî, dört Sünnî fıkıh mezhebinden Mâlikî mezhebinin imamı ve Medine ehl-i hadis ekolünün önderidir. Medine'de doğup büyüdü; ömrü boyunca burada yaşadığı için 'İmâmü Dâri'l-Hicre' (Hicret Yurdunun İmamı) diye anılır. Hadis ve fıkıhta otorite kabul edilen el-Muvatta' adlı eserinin müellifidir; bu eser, Medine halkının amelini esas alan metoduyla İslam hukuk tarihinin en erken ve en etkili derlemelerindendir. Nâfi (mevlâ İbn Ömer) ve Zührî gibi âlimlerden ilim aldı; İmam Şâfiî dâhil pek çok talebe yetiştirdi. İlme ve hadise gösterdiği hürmet, Medine'de Hz. Peygamber'in şehrinde bineğe binmekten kaçınması gibi tutumlarıyla meşhurdur. Hicrî 179 (7 Haziran 795) yılı Rebîülevvelinin 14'ünde, kısa bir hastalığın ardından yaklaşık 85 yaşında Medine'de vefat etti; cenaze namazını Medine valisi kıldırdı. Cennetü'l-Bakî kabristanına, Hz. Peygamber'in halası Safiyye'nin kabri yakınına defnedildi. Kabri üzerindeki, Sultan II. Abdülhamid döneminde yenilenen kubbe 1926'da türbe yapılarına karşı yürütülen kampanyada kaldırılmıştır; kabir yeri bugün bilinmekle birlikte işaretsizdir.