Zeyneb bint Muhammed, Hz. Peygamber ile Hz. Hatice'nin en büyük kızıdır; nübüvvetten önce, yaklaşık 600 yılında Mekke'de doğdu. Hz. Hatice'nin isteğiyle teyzesinin oğlu Ebü'l-Âs b. Rebî ile evlendi; bu evlilikten Ali (küçük yaşta öldü) ve Ümâme adlı iki çocuğu oldu. Eşi Bedir'de esir düştüğünde, fidye olarak annesi Hatice'nin gerdanlığını göndermiş; Hz. Peygamber çok duygulanarak onu serbest bıraktırmıştır; bu sebeple 'gerdanlık sahibesi' (Sâhibetü'l-kılâde) diye anılır. Medine'ye hicreti sırasında Kureyş tarafından saldırıya uğramış, devesinden düşürülmüş ve çocuğunu düşürmüştür; yıllar sonra, hicretin 8. yılı Safer ayının sonunda (629), yaklaşık 31 yaşında ölümü bu yaralanmaya bağlanmış ve bazı kaynaklar onu şehid saymıştır. Hz. Peygamber cenaze namazını kıldırmış ve kabrine inerek derin üzüntüsünü göstermiştir. Cennetü'l-Bakî kabristanına defnedilmiştir. TDV, onun Şam veya Kahire'ye defnedildiğine dair rivayetlerin yanlış olduğunu, bu karışıklığın torun kuşağındaki adaşı Zeyneb bint Ali ile ilgili olduğunu açıkça belirtir.