Şehir
7 kaynaklı kayıt · 1 doğrulanmış konum
Atlasta Niğde için 7 kaynaklı kayıt bulunuyor; her kayıt ilim ehli onayı ve kaynak zinciriyle yayımlanır. Dağılım: 6 Evliyâ · 1 Âlim.
Şeyh
Niğde'nin Ulukışla ilçesindeki Şeyhömerli köyüne adını veren, devrinin sayılan âlim ve velîlerinden bir zattır. Rivayete göre Sultan IV. Murad'ın Bağdat Seferi (1637) sırasında padişaha yardımcı olmuş, köy öşürden muaf tutulmuştur. Türbesi kitabesine göre 1080/1669'da Şeyh Yakub eliyle inşa edilmiştir; kare planlı kubbeli tek mekânlı yapıdır. (Kaynak: Niğde İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü – Türbeler; Kültür Envanteri; M. Özkarcı, TTK)
Şeyh
Niğde merkeze bağlı Güllüce köyündeki tekkenin kurucusu kabul edilen bir tarikat şeyhidir. Köyde adına bir kümbet ve bitişiğinde türbe bulunur; yapılar 18. yüzyılın ilk yarısına tarihlenir ve kümbette Şeyh İbrahim ile Şeyh Musa'nın gömülü olduğu nakledilir. Tekke ve türbe Halit Çal tarafından akademik olarak incelenip Vakıflar Dergisi'nde (1998) yayımlanmıştır. (Kaynak: H. Çal, Vakıflar Dergisi 1998; Niğde İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü)
Şeyh
Niğde'nin Altunhisar ilçesine 3 km uzaklıktaki Türbeönü mevkiinde medfun bir velîdir. Türbesi, kapısı üzerindeki nesih kitabeye göre 955/1548'de inşa edilmiş; kitabede 'Bu, Şeyh Güzel'in türbesidir' ibaresi ve tarih düşürme mısraı vardır. Yapı 1726 ve 1803'te onarım görmüştür. (Kaynak: Niğde İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü; M. Özkarcı, TTK)
Şeyh
Niğde'nin Çamardı ilçesine bağlı Bademdere'nin Karapınar mevkiindeki Akkızana tepesinde medfun bir velîdir. Türbesi, inşa kitabesine göre 1241/1826'da Şeyh Hasan adına yaptırılmıştır. Yapı zamanla define avcılarınca tahrip edilmiş, onarıma muhtaçtır. (Kaynak: Niğde İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü; M. Özkarcı, TTK)
Anadolu ve Rumeli'nin Türkleşip İslâmlaşmasında rol oynayan, XIII. yüzyılda yaşamış efsanevî Türkmen dervişidir; Saltuknâme'ye konu olmuştur. Adına Balkanlar'dan Anadolu'ya çok sayıda makam-türbe oluşturulmuştur. Bunlardan biri Niğde'nin Bor ilçesindedir; ancak bu makam sembolik nitelikte olup gerçek defin yeri kesin değildir.
Asıl adı İsmâil olan, öğrenim görmediği için 'Ümmî' mahlasını alan Halvetî mutasavvıf şairidir (ö. 1475). Divanı ile 'Kırk Armağan', 'Risâle-i Vefât' ve 'Risâle-i Îmân' gibi eserleri vardır. Niğde'nin Yenice mahallesinde ona atfedilen bir türbe bulunur; ancak vefat ve defin yeri kaynaklarda ihtilaflıdır (Bolu, Karaman rivayetleri de mevcuttur).
Hazretleri
Niğde'nin Bor ilçesinde 1769'da doğan Kâdirî-Nakşibendî mutasavvıf ve divan şairidir. Babası Maraş'tan göçen Nakşibendî şeyhi Hacı İbrâhim Efendi'dir; uzun yıllar Hicaz, Mısır ve Şam'da bulunmuş, Mekke'de on yedi yıl kalmıştır. Tasavvufî ve ilâhî aşk şiirlerini içeren 'Kuddûsî Divanı' ile tanınır; 1849'da Bor'da vefat etmiş ve Bor'da defnedilmiştir.
