Abdüllatîf Kudsî

Abdüllatîf Kudsî, hicrî 786 (miladî 1384) yılında Kudüs'te doğdu; hicrî 856 (miladî 1452) yılında ise Bursa'da vefat etti. Tam adı Abdüllatîf bin Abdurrahmân bin Ahmed bin Gânim el-Hazrecî el-Ensârî el-Kudsî'dir; İbn-i Gânim ve İbn-i Benâne diye tanınan bir aileye mensuptur. Kur'ân-ı kerîmi ezberledikten sonra babasından ve başka âlimlerden sarf, nahiv, fıkıh, ferâiz, meânî ve beyân gibi ilimleri okudu. Tasavvuf yolunda önce Kudüs'te Şeyh Abdülazîz'e bağlandı, ardından kendisini Horasan'a götüren asıl mürşidi Zeynüddîn-i Hâfî'nin terbiyesinde yetişti; silsilesi bu yolla Sühreverdî yoluna ulaşır. Kudüs, Horasan, Câm şehri, Şam ve Konya'da bulunduktan sonra Bursa'ya yerleşti. Kaynaklarda nakledildiğine göre, Câm şehrinde Ahmed Nâmık-ı Câmî'nin türbesinde kırk gün nefis muhasebesiyle meşgul olup kemâle erdiği; Konya'da Mevlânâ, Sadreddîn-i Konevî ve Şems-i Tebrîzî'nin kabirlerini ziyaretinde manevî haller yaşadığı; Bursa'da ise gaybdan kendisine seslenildiği anlatılır. Bursa'da câmi ve dergâh inşa ederek talebe yetiştirdi; kurduğu dergâh Zeyniyye Dergâhı adıyla meşhur oldu. Talebelerinin en tanınmışları Şeyh Vefâ (Müslihiddîn Mustafa) ile Âşıkpaşazâde'dir. Vefatından sonra kabri üzerine bir türbe yapıldı; dergâhının ve kabrinin bulunduğu muhit, bağlı olduğu tarîkat sebebiyle Zeynîler mahallesi adını aldı.