Şeyh Ahmed Efendi

Şeyh Ahmed Efendi, Osmanlılar zamanında Anadolu'da yetişen velîlerdendir ve Emîr Sultan hazretlerinin yoluna mensuptur. Babası Abdurrahmân Efendi adında bir zattır. Doğum tarihi bilinmemektedir; 1529 (H.935) yılında Bursa'da vefat etmiştir. Devrinin usulüne göre ilim tahsil etmiş, âlim ve velî zatların sohbet meclislerinde bulunmuş; bilhassa tefsir ve fıkıh ilimlerinde derinleşerek hem âlim hem de yüksek bir velî olmuştur. Rumeli Yenişehiri'nde insanlara vaaz ve nasihat etmiş, Hicaz'a giderek hac vazifesini yerine getirmiş ve Peygamber efendimizin kabr-i şerîfini ziyaret etmiştir. Kaynaklarda nakledildiğine göre, babasıyla birlikte hacca giderken Makâm-ı İbrâhim'de namaz vakti geldiğinde âniden zuhûr eden bir kimse imam olup namaz kıldırmış; namazdan sonra Ahmed Efendi bu zatla müsâfeha edip duâ istemiş ve sonradan kutb-ı zaman ile müşerref olduğunu söyleyerek sevincini ifade etmiştir. Hacdan döndükten sonra babası Abdurrahmân Efendi'nin vefatı üzerine Emîr Sultan dergâhında onun yerine geçmiş, beş yıl boyunca talebe yetiştirip insanlara İslâmiyetin emir ve yasaklarını anlatmıştır. Vefatından önce talebesi İbrâhim Efendi'yi yerine halife bırakmıştır. Uzun boylu, beyaz benizli ve zayıf bedenli olan Ahmed Efendi; dünya malına önem vermez, çok ibadet eder, riyâzet ve mücâhede ile meşgul olurdu. Yolculuk, kış ve yağmur demeden virdlerine devam eder, geceleri pek az uyur, günlerinin çoğunu oruçlu geçirirdi. Vaazları çok tesirliydi; kürsüye çıktığında cemaatten pek çok kimse ağlardı.